Asil adi Ahmet Mirza olan Kerem, Islahan Sahinin ogludur.Sahin hazinedarligini yapan Ermeni Kesisinin kizi Asli ile Kerem birbirlerini severler. Sah Kesisten kizi ogluna ister. Kesis, bir müslümana kiz vermek istemez. Fakat hükümdarin istegini reddemez; bir mühlet ister ve bu mühletin içinde gizlice memleketten kaçar. Kerem de Asli`nin pesinden yola düser. Iste, Kerem`in sevdigi kizin ardinca bütün Anadolu`yu bastan basa gezmesi böylece baslar.

Kerem artik yaninda sadik arkadasi Sofu (Kerem`in dilinden: Sofu Kardes), omuzunda sazi ile bir “Âsik” olmustur. Her gittigi yerde, her rasladigina saziyla ve yanik türküleriyle, Asli`nin izini sorar, ona haber verenler de olur, vermeyenler de… Bazi defa nehirlere, daglara, kayalara, daglardaki hayvanlara derdini döker; yolunu baglayan karli, boranli bellerden yol ister. Onun önüne çikan engeller, bir defa inkisarina ugradilar mi iflah olmazlar. Kerem ask atesinde pise pise kemale erer, keramet sahibi olur. Allah onun her dilegini yerine getirir.

Bazi sehirlerde Kerem, Asli Han`a bir zaman kavusur. Kesisten habersizce bir müddet birbirlerine sevgilerini anlatirlar, dertlerini dökerler: Erzincan Baglarinda ve Kayseri`de oldugu gibi…Sonunda Kerem Asli`sinin pesinden Halep`e varir. Halep Pasasina kendini sevdirir: Pasa, Kesisi tehdit ederek kizini Kerem`e vermeye razi eder. Iki sevdalinin nikâhlari kiyilir. Fakat kötü ruhlu Kesis onlara son fenaligi yapar: Kizina sihirli bir gerdeklik gömlek giydirir. Bu gömlek son dügmesine kadar açilir, tekrar kapanir imis. Kerem sevdiginin dügmelerini bir türlü çözemez. yüreginden kopup gelen atesle yanar, kül olur.Kerem`in külleri dagilmasin diye bekleyen Asli Han`in saçlari, küllerin içinde kalmis bir kivilcimla tutusur; iki âsigin ancak külleri birbirine kavusur.

 Sevgililerin birbirine kavusmasiyla sona ermeyen bir macera oldugu için Kerem hikâyesi toy, dügün ve kis geceleri muhabbetlerinde eglence vasitasi olan halk hikâyeleri arasinda, çok sevildigi halde, basindan sonuna kadar anlatilmaz, hattâ birçok yerlerde bunun anlatilmasini günah sayarlarmis. Kerem Erzurum`da hasta yatarken, Asli Han`in üç gün sonra gelecegini haber verirler.

O zaman su türküyü söyler:

  

 Bir han kösesinde kalmisam hasta

 Gözlerim kapida kulagim seste

 Kendim gurbet elde gönül heveste

 Gelme ecel gelme üç gün ara ver

 Al benim sevdami götür yâre ver.

 Erzurum daglari duman dildedir

 Basim yastiktadir gözüm yoldadir

 Asli hayin yârdir adam aldadir

 Gelme ecel gelme üç gün ara ver

 Al benim sevdami götür yâre ver.

 Erzurum daglari kardir geçilmez

 Gizli sirdir her adama açilmaz

 Ayrilik serbeti zehir içilmez

 Gelme ecel gelme üç gün ara ver

 Al benim sevdami götür yâre ver.

 Felek sen mi kaldin bana gelecek

 Akittin göz yasim kimler silecek

 Kerem`e dediler Asli`n gelecek

 Gelme ecel gelme üç gün ara ver

 Al benim sevdami götür yâre ver