Sakatlıklar nedeniyle çeşitli mevkilerdeki değişikliklerin ardından ritmini kaybederek, mağlubiyetler ve beraberlikler alıp, galibiyetten uzak kalan sarı-lacivertli ekipte teknik direktör Daum, kimi futbolcuların görev alanlarındaki değişikliklerle çözüm bulmaya çalışıyor.

ŞANSSIZLIKLAR UĞUR İLE BAŞLADI
Fenerbahçe’de sakatlıklar serisi Uğur’un, Bursaspor maçında sol diz çapraz bağlarının yırtılmasıyla başladı.

Ligde 19. haftadaki Sivasspor maçını 2 gol atarak geride bırakan sarı-lacivertli futbolcu, 4 Şubat Perşembe günü Ziraat Türkiye Kupası çeyrek final ilk maçında Bursaspor karşısında yaşadığı büyük sakatlığın ardından ameliyat edilerek, sezonu erken kapattı.

Uğur’un sakatlığını 3 gün sonra, ligin 20. haftasında Diyarbakırspor mücadelesinde Lugano’nun sakatlığı takip etti. 7 Şubat Pazar günkü maçın son dakikalarında sağ arka adalesinden sakatlanan Uruguaylı savunma oyuncusunda yırtık tespit edildi. 18 Şubat Perşembe günkü Lille maçına yetiştirilen Lugano, Fransa’da forma giydiği maçın 9. dakikasında sakatlığı bulunan bölgesinde sorun yaşayarak, oyun dışında kaldı. Lugano çalışmalarını takımdan ayrı sürdürüyor.

Diyarbakırspor maçında sakatlanarak oyundan çıkan bir diğer oyuncu Özer ise ciddi bir sorunla karşı karşıya kalmadı.

Aşağıda yer verdiğim haber bende “tüy dikti” hissiyatı uyandırdı. Bir kaç yıl önce henüz Türkiye’de hatta Avrupa’da pek kimse bilmezken üye olmuştum Facebook’a. Yurtdışındaki arkadaşlarımla ara sıra haberleşmek keyifli oluyordu. Sonra birden bire herşey hızla değişti ve Facebook fenomen haline geldi. Basit bir paylaşım platformu olmaktan çıktı ve hayatın neredeyse doğal bir parçası haline geldi. İnsanlar birbirinin hayatını gözetlemenin verdiği hazla coştukça coştu, sitenin tıklanma ve ziyaret sayıları rekor oldu.

Telefonunuzun, televizyonunuzun olması kadar doğal hale geldi bir Facebook hesabınızın olması. “O ne yapmış, bu ne etmiş” derken, iş görüşmesine gelen adayları Facebook’ta aramalar, kredi verilecek kişiyi buradan sorgulamalar başladı. Bir nevi dünya çapında insan arama motoru oldu Facebook. Tek bir tıkla kim kimdir merakından bizi kurtardı(!).

İş bununla da kalmadı, hayatın parçası olan Facebook, hayatın parçalarını da içine aldı. Facebook artık bir pazar yeri formundaydı. İnsan pazarıydı adeta Facebook, hem de kişilerin kendilerini ve hayatlarını gönüllü sunduğu bir pazar. Bu pazarda diğer ürünler için de raflar hazırlandı. Kurumlara, şahıslara, markalara özel sayfalar açıldı, hayran kulüpleri yapıldı, sosyal gruplar kuruldu.  Ve bir gün ipin ucu kaçtı…

Bir baktık, bir tezgahta gencecik insanlar uyuşturucu bulmak ve sağlamak için grup kurmuşlardı, bir başka köşede maddi sıkıntı içindekiler böbrek satışına başlamışlardı, e tabi dünyanın en eski mesleğinin bunlardan ne eksiği vardı. Hemen işin uzmanları(!) teknolojik bir adım attılar ve dükkanı açtılar. Artık Facebook’ta kadın satışı da vardı. Gözümüz aydın mıydı yoksa kör parmağım gözüne diye yaşanan bir olay mıydı bunun takdirini size bırakıyorum.

Sadece şunu söylemek istiyorum; insan her yerde aynı, ister gerçek ister sanal dünyada, dolayısıyla gittiği her yere arkasında hışırdayan çirkin sesli karanlık pelerini de götürüyor. Facebook’ta olan bitene resmi kurumların müdahale edeceğini düşünüyorum ama bence en önemlisi bizlerin müdahalesi. Eğer kapımızın önünü temiz bulmak istiyorsak biz de elimize fırçayı almalıyız. Yasaklayarak, kapatarak bu gibi durumların önüne geçemeyiz ve herşeyi resmi mercilerden bekleyemeyiz. Bunu ancak bizim tepkimiz durdurur ve ileride benzer adımlar atacaklara da bir uyarı olur.

Facebook yönetimine gönderilecek her bir şikayet mesajı bu tarz grupların kapatılması ve karşılığında kendi özgürlüğümüzün korunması için atacağımız olumlu bir adım olacaktır.